Yapay Zekâ Tarafından Üretilen Sanat Eserlerine Telif Hakkı Korumasının Verilmemesi Kararı, Yüksek Mahkeme Tarafından Onaylandı

Stati Uniti’de, Yüksek Mahkeme’nin aldığı son kararla yapay zekâ tarafından üretilen sanat eserlerine telif hakkı koruması verilmemesi kararı resmiyet kazandı. Mahkemenin kararı ve Thaler Davası üzerinden yapılan detaylı incelemeler, yapay zekâ tarafından oluşturulan sanat eserlerinin telif hakkı koruması konusundaki belirsizliği ortadan kaldırmış oldu.

ABD Yüksek Mahkemesi, ABD Telif Hakkı Ofisi’nin yapay zekâ sistemleri tarafından yaratılan eserlere yönelik aldığı kararın itirazını incelememe kararı verdi. Bu karar, alt mahkemelerin verdiği kararların yürürlükte kalmasını sağladı.

Missouri’den bilgisayar uzmanı Stephen Thaler tarafından sunulan, bir algoritma tarafından üretilen “Bir Cennet Kapısına Son Giriş” adlı eserin telif hakkı başvurusu, 2019’da ABD Telif Hakkı Ofisi tarafından reddedilmişti. 2022’de yeniden ele alınan bu vakada, eserin “insan paternitesi” kriterini karşılamadığı belirtildi ve telif hakkı koruması talebi reddedildi.

Thaler’in itirazı sonrasında, 2023 yılında Federal Mahkeme Yargıcı Beryl A. Howell, insan paternitesinin ABD telif hukukunda temel bir ilke olduğunu belirterek Thaler’in talebini reddetti. 2025 yılında Washington, DC’deki federal bir temyiz mahkemesi de bu kararı onayladı ve yapay zekânın telif hakkı sahibi olarak kabul edilemeyeceğini vurguladı.

Thaler, 2025 yılındaki başvurusunda, yapay zekâ ürünlerine sağlanan korumaların sınırlanmasının, yapay zekâ araçlarını yaratıcı bir şekilde kullanmak isteyenleri kısıtlayabileceğini söyledi. Ancak Yüksek Mahkeme’nin müdahale etmeyi reddetmesiyle, yapay zekâ tarafından üretilen sanat eserlerinin, insanların tanıyamayacağı bir yaratıcı katkı olmadıkça telif hakkı koruması dışında kalacağına dair genel eğilim güçlenmiş oldu.

Bu kararlar, yapay zekâ algoritmalarını kullananların karşılaşabileceği telif hakkı konusundaki net yasal çerçeveyi şekillendirirken, algoritmik araçlarla üretilen eserlerin korunması için ne kadar insan müdahalesinin gerektiği konusunda yorumlama alanlarının hala açık olduğunu gösteriyor. Sonuç olarak, Thaler Davası, ABD telif hakkı hukukunun hızla gelişen yapay zekâ tarafından üretilen sanat eserleri ve genel anlamda yapay zekâ sistemleri aracılığıyla oluşturulan içeriklerle nasıl başa çıkması gerektiği konusundaki tartışmalarda önemli bir örnek teşkil ediyor.

⚠️ Bu içerik yatırım tavsiyesi değildir.